ж. Отвлеч. сущ. по знач. прил.: тщеславный.
См. тщетный
тщеславность — орф. тщеславность, -и
тщеславность — ТЩЕСЛ’АВНОСТЬ, тщеславности, мн. нет, ·жен. (·книж. ). ·отвлеч. сущ. к тщеславный. Тщеславность поступка.
тщеславность — тщеславность ж. Отвлеч. сущ. по прил. тщеславный