ж. устар. Отвлеч. сущ. по знач. прил.: стародавний.
См. старый
стародавность — -и, ж. Свойство по знач. прил. стародавний. Стародавность обычая.
стародавность — орф. стародавность, -и
стародавность — СТАРОД’АВНОСТЬ, стародавности, мн. нет, ·жен. (·книж. ). ·отвлеч. сущ. к стародавний. Стародавность этого обычая несомненна.
стародавность — стародавность ж. устар. Отвлеч. сущ. по прил. стародавний